Us

us1



Force Field, “US”
Kuratorka: Anna Muszyńska
Fundacja Rodziny Staraków / Spectra Art Space



Premierowe projekty trzynastu artystów, należących obecnie do czołówki twórców młodego pokolenia, składają się na zajmującą i wielowymiarową narrację o teraźniejszości, przeszłości i przyszłości.

Wystawa F o r c e F i e l d jest próbą uchwycenia wspólnego
mianownika dla łączącej wszystkich artystów podmiotowej optyki rzeczywistości. W większości kierują, bowiem swoją uwagę w stronę afektywnych doświadczeń, osobistych relacji, intymnych emocji. Sztuka ma dla nich moc pola siłowego, wytwarzającego alternatywną strefę dla nieskrępowanego i kreatywnego rozwoju, bezpieczną przestrzeń. Zdają się akceptować fakt, że sztuka nie ma twardych narzędzi pozwalających zażegnywać polityczne, społeczne, czy ekologiczne kryzysy, których są tak świadkami, jak i uczestnikami. CZY TO CELOWE I PRZEZORNE WYCOFANIE JEST OZNAKĄ BIERNOŚCI?PRZECIWNIE. Rozważania będące kondensacją uwagi potrzebują miejsc spokojnie bezpiecznych, to z nich zaczerpnięta zostaje siła, z jaką wypowiedzi artystów wtrącają się w rzeczywistość. Wyraźnie zarysowaną konstatacją jest nieuchwytna, czy wręcz niewypowiedziana nostalgia za zanikającymi fundamentami. Niepodważalnymi wartościami, akceptacją cielesnego przemijania, wiarygodnością relacji, równowagą ekologiczną, lokalnością kryzysów, która daje szansę na realną aktywność. Współczesna młoda polska sztuka jest dociekliwa, uważna i krytyczna. Bywa, że przyjmuje formę zaangażowanego społecznie działania, często sprzęga się z rzetelną, fizyczną pracą. Gdzie indziej jest urzekającą fantazją, czy budzącą zachwyt, choć wymagającą przyjemnością. Sekwencje przenikają się, zadane mechanizmy działają z zamierzoną siłą. Rola artysty, jako surowego krytyka, bacznego obserwatora, zostaje odpowiedzialnie podjęta, a dojrzałość dociera na swój tor.

“To dynamiczna kompozycja, skonstruowana głównie z syntetycznych gąbek i pianek poliuretanowych, materiałów nieprzypadkowych i kojarzonych ze sztucznym, nieorganicznym światem. W formie i technice produkcji koresponduje z przeczuciem rozpadu, zmiany stanu, przemiany. Moje poszukiwania są wglądem w przyszłość, narracją konfliktu i napięć zachodzących między różnymi cielesnościami i ich relacją z otoczeniem. To forma wizualizacji strachów, jakie jawią się na horyzoncie. Obawy o to, z czym człowiek będzie się musiał zmierzyć, aby przetrwać. Uważam, że ludzkość przetrwa wszystko. Może nie w takiej liczebności, może w innym kształcie, w innym otoczeniu, ale przetrwa. Tymczasem ta myśl jest dla mnie bardziej przerażająca, niż perspektywa wyginięcia.”

The premiere projects of thirteen artists, who currently represent the young generation’s cutting edge, compose a captivating and multi-faceted narrative about the present, past and future.

The F o r c e F i e l d exhibition is an attempt to capture the common denominator for the subjective viewpoint of the reality, which binds all artists. This is because most of them draw their attention to affective experiences, personal relations, intimate emotions. They regard art as a “force field” which generates an alternative zone of unfettered and creative development, a safe space. The artists seem to accept the fact that art does not have hard tools at its disposal which could remedy political, social or environmental crises they both witness and experience. Is this deliberate and cautious withdrawal a sign of passivity? On the contrary. Contemplations being a condensation of attention require peacefully safe places, and it is from them that the force with which the artists’ statements intrude into the reality is derived. A clearly outlined conclusion is an elusive or even unuttered nostalgy for the disappearing foundations. Incontestable values, acceptance of corporeal passing, credibility of relations, environmental equilibrium, locality of crises that gives an opportunity for a real activity. The contemporary young Polish art is inquisitive, attentive and critical. It happens that it assumes the form of a socially involved activity, it often couples with diligent manual labour. Elsewhere it forms a charming phantasy or an astounding, albeit challenging, pleasure. Sequences overlap, the preset mechanisms work with the preset and intended force. The role of an artist as a strict critic, a vigilant observer, is undertaken in a responsible manner, and maturity reaches its path.

“This is a dynamic composition made mainly of plastic and foam, which are not random materials and are associated with artificial, inorganic world. In terms of form and technology of manufacturing, my work corresponds with the feeling of decomposition, change of state, transformation. My search is an insight into the future, it’s a narrative of a conflict and tensions between different corporal realities and their relation to the surroundings. It’s a form of visualization of fears that lurk on the horizon. Of the concern about whatever people will have to contend with in order to survive. I think that humankind will survive anything. Maybe not in the same number, maybe in a different form, in different surroundings, but it will survive. For the time being, this thought is more terrifying to me than the prospect of doom.”

>> https://k-mag.pl/article

>>http://www.wysokieobcasy.pl

>>https://www.polityka.pl

>>https://news.artnet.com

>>https://magazynszum.pl

 

 

 

delman4 delman1delman3delman2